Καταρχην να ευχαριστω τα αδμιν αυτης της σελιδας γιαυτην αποδοχη μου στο φορουμ και την προσπαθεια να αναπτυξουν ενα θεμα τοσο πολυ σημαντικο μου παιζει σημαντικο ρολο στην καθημερινοτητατα μας καθως και στην ψυχικη μας υγεια .
Στην ζωη δεν θα αποτυχεις εαν δεν σταματησεις να προσπαθεις ετσι πιστευω και με τις γυναικες αλλα και με την καθημερινοτητα μας . Οι γυναικες δε ως το ποιο ευμετάβλητο ον τειθεται ως θεμα για συζητση αναπτυξη και περετερο συλλογισμο.
Ειμαι 30 χρονων και μενω στην αθηνα τα τελευταια 10 , μπορω να πω με τις γυναικεσ δεν εχω καλη επαφη ,και καταβαλομαι με ελλειψη αυτοπεποιθησης και αυτοεκτιμισης , οταν εχω διαθεση μονο ενω καταφερνω να πλησιασω μια ομαδα απο κοριτσια και να αρχισω το μπλα μπλα αλλα καποια στιγμη κομπλαρω αφου δεν περνω αλλη θετικη ενεργεια κ σταματαω .Και οταν τρωω μια φολα η αυτοπεπιθηση πεφτει. Και ξανα ανεβαινει δυσκολα.Κοινως φτανω στην πηγη καποιες φορες και δεν πινω νερο , η’ αλλοτε δεν καταφερνω καν να φτασω… 🙁 . αλλα πιστευω με την βοηθεια της ομαδα να τα καταφερω .
Πρεπει να παψουμε να πιστευουμε οτι θα γνωρισουμε μια ευκολη γκομενα …. Θα πρεπει να ζουμε οτι ολες ειναι δυσκολες….
