Ο τίτλος είναι πολύ περιεκτικός, αλλά μπορεί να είναι και αίνιγμα, οπότε εξηγούμαι: Μετά από ένα βράδυ που βγήκα με μια πρώην και τα λέγαμε, μου μπήκε η συγκεκριμένη απορία στο κεφάλι. Δηλαδή, πώς μπορείς να βρεις μια ισορροπία ανάμεσα στις δυο αυτές τακτικές, που και οι δύο συνιστώνται ανεπιφύλακτα, είναι όμως αντιφατικές.
Αν, όταν της μιλάς, λες για ταξίδια και της παίρνεις το μυαλό μακριά και σε ταυτίζει με ευχάριστα συναισθήματα και ότι είσαι ο dude που θα της προσφέρει εμπειρίες και θα την κάνει να ξεχαστεί και να νιώσει όλα τα ωραία της ζωής…
Τότε απλά κάνεις επίδειξη γαματοσύνης και καταλαβαίνεις κάποια λίγα πράγματα για αυτήν έμμεσα μόνο, από τις αντιδράσεις και τις απαντήσεις της.
Όμως, αν genuinely θες να μάθεις πράγματα για αυτήν, και ρωτάς με το direct ύφος, τότε την κάνεις να θυμάται το παρελθόν της, και να σκέφτεται τον εαυτό της με ενδεχόμενο focus στα προβλήματα και τις σκοτούρες της (ακόμα κι αν εσύ σαν αίλουρος αποφεύγεις να διατυπώσεις ζόρικες και πιεστικές ερωτήσεις).
Αυτό είναι με δυο λόγια το θέμα μου. Προφανώς μπορώ να σκεφτώ κι εγώ λύσεις τύπου “μη τη ρωτάς τι έκανε τον προηγούμενο μήνα ή αν της αρέσει η δουλειά της, ρώτα για το κατοικίδιό της όταν ήταν μικρή. πάλι μαθαίνεις για αυτή, αλλά δε σκέφτεται το παρόν και όσα τη φοβίζουν”.
Αλλά πρώτον, στη συγκεκριμένη συνάντηση που ήταν με πρώην δε μπορούσα να τα ρωτάω αυτά, αναγκαστικά ό,τι attraction θα έτρεχε θα ήταν όσο λέγαμε τα catch-up stuff. Και δεύτερον, νομίζω ότι είναι και θέμα που, αν το ρίξω εδώ, θα αναπτυχθούν μάχιμες αναλύσεις και απόψεις από κάτω.
Everybody wins ^^
