Καλησπέρα σε όλους.
Καταρχήν θα ήθελα να σας συγχαρώ για τη σημαντική βοήθεια που προσφέρετε ως ομάδα σε πολυάριθμα μέλη έτσι ώστε να γίνουν πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι. Η σημασία της προσπάθειάς σας δεν έγκειται στο ότι «χαρίζετε» την ευτυχία αλλά στο ότι προωθείτε τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μπορεί να γίνει ευτυχισμένος βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις!
Όπως λέει και μία παροιμία:
«Give a man a fish; you have fed him for today. Teach a man to fish; and you have fed him for a lifetime»
Είμαι 29 χρονών και μένω στα βόρεια προάστια της Αθήνας. Το μεγαλύτερο κομμάτι της ενήλικης ζωής μου αφιερώθηκε στην εκπαίδευση, πράγμα το οποίο μεγάλωσα να θεωρώ ως υποχρέωσή μου (!) να κάνω. Τώρα που πέρασαν λίγο τα χρόνια, κατανοώ ότι αυτή η απαίτηση που είχα και έχω από τον εαυτό μου συνδέεται με κάποια βαθύτερα (αρνητικά) στοιχεία του χαρακτήρα μου. Πιστεύω ότι είμαι αρκετά ντροπαλός και απαιτητικός από τον εαυτό μου γιατί είμαι πολύ εγωιστής και εύθικτος. Με ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων και αποζητώ την επιβεβαίωση τους. Ως αποτέλεσμα, νευριάζω σχετικά εύκολα (see the word «frustrated» in AFC!!) και είμαι ιδιαίτερα αγχώδης, σε σημείο που κουράζω τον εαυτό μου ψυχοσωματικά και καταναλώνω πολύτιμη ενέργεια!
Ενώ οι σχέσεις μου με το γυναικείο φύλο είναι ικανοποιητικές για τα δεδομένα ενός AFC, σπανίως ένιωσα πλήρης. Λίγες φορές έχω νιώσει καλά με το ζήτημα και ακόμα θυμάμαι περιπτώσεις που θα μπορούσα να έχω κάνει κάτι διαφορετικά (π.χ. τότε που δεν τόλμησα να κάνω κίνηση στο club, ή τότε που είδα την «τέλεια» γυναίκα στο δρόμο και δεν της μίλησα) έτσι ώστε να εκμεταλλευτώ το full potential που μπορεί να έχω. Βασιζόμουν πάντα στην εξωτερική μου εμφάνιση (σε όσες τέλοσπάντων ένιωθα ότι αρέσω) και σχεδόν αποκλειστικά ενεργούσα μετά από distant IOIs. Διάβασα για πρώτη φορά σχετικά με το «game» το 2005 και ενώ άρχισα να εφαρμόζω κάποιες περιορισμένες τεχνικές (ερασιτεχνικά και κυρίως direct) με εμφανή αποτελέσματα το 2006, κάποια σημαντικά προσωπικά προβλήματα με ανέκοψαν. Εξαρχής είχα μια άνεση στο daygame γιατί ένιωθα ότι απαιτεί λιγότερη ενέργεια αλλά πάντα βιαζόμουν να κάνω number close γεγονός το οποίο επέφερε πολλά flakes… Έκτοτε, χρησιμοποιούσα τις (ομολογουμένως περιορισμένες) γνώσεις μου επιλεκτικά και μόνο όταν ήμουν χωρίς σχέση…
Πλέον, έχω αδρανοποιηθεί εξαιτίας μιας πιεστικής LTR, της καθημερινότητας σε δουλειά και σπουδές, καθώς και της γενικότερης κάκιστης ψυχολογικής μου κατάστασης (είναι φαύλος κύκλος!). Ομολογουμένως, εστιάζω το μεγαλύτερο μέρος τους προβλήματός μου σε ζητήματα «inner game»…
Αυτά προς το παρόν και ελπίζω να λέμε συχνά,
Καλή συνέχεια!!
Docks
PS: Ευχαριστώ στο μέλος Nitro PUA που μου συνέστησε το forum!!!
