Loki,
Καλά τα λένε οι προλαλλήσαντες.
Οι mPUAs όμως, έχουν απαντήσει σε αυτό. Γράφω τα παρακάτω επηρεασμένος από Mystery που τον έχω μελετήσει περισσότερο.
- Αν δεν υπάρχει κανένας να βγείτε μαζί, απλά βγες έξω και κοινωνικοποιήσου. Δεν χρειάζεται να είναι γυναίκες απαραίτητα. Μίλα με άντρες, με λιανοπωλητές στο δρόμο, μίλα με πωλητές στα μαγαζιά. Κάνε κουβέντα για οτιδήποτε μέχρι να μπεις σε state για να μπορείς να ανοίξεις.
- Σκέψου ότι θα είσαι μόνος σου μέχρι να μιλήσεις στο πρώτο σετ - για λίγα λεπτά δηλαδή. Από τη στιγμή που μιλάτε δεν είσαι μόνος σου. Είσαι παρέα με το σετ. Αν δεν hookαρει, πας στο επόμενο και πάλι δεν είσαι μόνος σου.
- Το κοινωνικό περιβάλλον, που ουσιαστικά αυτό σε φοβίζει (Τι θα πάω να είμαι μόνος κάπου και να με κοιτάνε όλοι σαν ενα περίεργο τύπο?) δεν ασχολείται μαζί σου. Ακόμα και αν ασχοληθεί και σε κοιτάξει κάποιος με απορία, η εικόνα που θα δει θα είναι έναν τύπο να μιλάει σε μια παρέα. Τι τον ξεχωρίζει από την παρέα? Τι είναι αυτό που κάνει εσένα να φαίνεσαι ξένος προς την παρέα? Τίποτα. Άρα ξέχνα το.
- Δεν χρειάζεται να ξέρει το σετ ότι βγήκες μόνος όπως δεν χρειάζεται να ξέρει τα πάντα που αφορούν εσένα. Μπορείς να μην το αναφέρεις ποτέ και αν ερωτηθείς μια καλή απάντηση είναι ότι περιμένω όπου νάναι την παρέα μου (να κάνεις και FTC) ή να πεις ότι χάθηκα στο κόσμο και τώρα βρίσκω νέα παρέα γιαυτό και ήρθα να σας μιλήσω.
- Μέχρι να πάρεις τα πάνω σου μπορείς να πας σε καφετέριες μόνος να πιεις το καφεδάκι σου να διαβάσεις την εφημερίδα σου και να ανοίξεις εκεί. Που είναι το περίεργο σε αυτή την εικόνα? Ή να πηγαίνεις σε μαγαζιά που ξέρεις κάποιον από το προσωπικό (Ήρθα να πιω το καφεδάκι μου ποτό μου και να δω και τον barman / dj / whatever φίλο-η μου - social proof - )
- Να θυμάσαι. Αν εσύ αισθάνεσαι τέλεια με αυτό, το ίδιο θα αισθάνεται και ο στόχος. Αν αισθάνεσαι άσχημα, το ίδιο θα αισθανθεί και ο στόχος. Fake it till you make it.
Διάβασα το the game του Neil Strauss και μπήκα στο κόσμο του PU με τα μούτρα. Ντρεπόμουν να το πω στους φίλους μου και όποτε έκανα μια νίξη με κατέριπταν σαν γέρικο αεροπλάνο. Για 3-4 μήνες έβγαινα μόνος. Σε αυτό το διάστημα έκανα 3 Lays - τα 2 ήταν warm βέβαια - αλλά ένα ήταν από cold και είχα και πολλά #close. Έμαθα πολλά. Μετά βαρέθηκα μόνος και άρχισα να δικτυόνομαι. Μπήκα εδώ, κόλλησα με τα παιδιά, κάναμε καλό παιχνίδι μαζί, βοηθάγαμε ο ένας τον άλλον και εκτοξεύτηκα. Προχώρα έτσι. Βγες, κοινωνικοποιήσου, δικτυώσου και βρες wing, φάε τα μούτρα σου, μάθε και μετά ΑΠΟΛΑΥΣΕ.
