Καλησπέρα! 🙂
Είπα να ’ρθω κι εγώ στην παρέα σας. Μένω στο Ηράκλειο (Κρήτη) ως φοιτητής, είμαι 22 ετών.
Στο θέμα του ‘παιχνιδιού’ πιστεύω ότι είμαι αρχάριος αλλά σε ανεκτό επίπεδο, πάντα σε σχέση με φίλους, γνωστούς και γενικότερα τον περίγυρό μου. Για εμένα όλα ξεκίνησαν όταν ήμουν στα 15-16, όπου είχα απηυδύσει με το να μη μπορώ ούτε τηλέφωνο να ζητήσω χωρίς να “ανεβάσω” 350 παλμούς. Φυσικά για κοπέλες ούτε συζήτηση. Κάπου εκεί ανακάλυψα στο internet τον συμπαθέστατο David De’Angelo ο οποίος και… μου άνοιξε τα μάτια. Εκεί κατάλαβα ότι όλα όσα έκανα ήταν λάθος. Η γυναίκα οδηγός, ότι θέλει αυτή, ούτε υποψία αμφισβήτησης, κλπ. Τα κλασικά δηλαδή.
Τα επόμενα 3-4 χρόνια που ακολούθησαν, χωρίς να ακολουθήσω κατά γράμμα τον De’Angelo (αλλά ούτε και να ασχοληθώ με κάποιον άλλο) τολμώ να πω ότι είχα καλή επιτυχία. Ποτέ δε μου άρεσε σαν ιδέα να “ανοίγω” στην ψύχρα κάποια, είναι κάτι που δεν έκανα ποτέ μου (λάθος βέβαια). Αλλά ακόμα και μέσα από παρέες, κοινές ασχολίες, κλπ, είχα αρκετά καλά ποσοστά επιτυχίας, μιας και 7-8 στις 10 “ψήνονταν”. Thanks to that, απέκτησα αρκετές εμπειρίες.
Μετά όμως μπήκα σε ltr (μαθαίνω και την ορολογία σιγά-σιγά 😛) και σταμάτησα ν’ ασχολούμαι πλήρως. Φυσικά, η φιλοσοφία μου δεν άλλαξε καθόλου, δεν επέστρεψα στην παλιά κακή τακτική του “ass kisser”. Αλλά δεν είχα επ’ ουδενί την ίδια άνεση με πριν, ενώ φυσικά και δεν ήταν πλέον “piece of cake” το να κάνω κάποια να με θέλει.
Θέλω να συνεχίσω στο μοτίβο που ήμουν… διότι πολύ απλά μου άρεσε. Ένιωθα επιτυχημένος ακόμα και αν ήμουν μόνος, μόνο και μόνο επειδή ήξερα ότι όποτε θέλω, μπορώ να έχω (σχεδόν) όποια θέλω. Αυτή και μόνο η σκέψη με γέμιζε σαν άτομο. Πέρα από την απίστευτη χαρά που είχα όταν πραγματικά “πετύχαινα” το στόχο μου με κάποια, ενώ φίλοι μου παλεύαν 1-2 μήνες μόνο και μόνο για να πάρουν έναν αριθμό κινητού.
Damn.
Το θέμα είναι ότι αυτό το πράγμα μου λείπει. Γράφτηκα χτες και έχω πέσει με τα μούτρα στο διάβασμα… άνοιξα και άλλο ένα θέμα για κάτι που έτρεξε με μια κοπέλα. Εκεί ενώ νόμιζα ότι είχα κάνει κάποια… “λαθάκια”, μου άνοιξαν τα άλλα μέλη γι ακόμα μια φορά τα μάτια κι είδα ότι τελικά είχα κάνει… λαθάρες. Τέλος πάντων, αποφάσισα να ασχοληθώ για δεύτερη φορά στη ζωή μου με αυτό το παιχνίδι. Και αυτή τη φορά πιο σοβαρά.
🙂
