Αυτό το πρωινό με βρίσκει με καφεδάκι,ησυχία και μπόλικη όρεξη λόγο καρναβαλιόυ.Νομίζω πως είναι σωστή η στιγμή να συστηθώ και να πω και ’γω το story μου.Λέγομαι Αντρέας,είμαι 21 και μένω στην Πάτρα.Για το pick up είχα ακούσει λίγα πράγματα πριν κάποιους μήνες αλλά μάλλον με λάθος τρόπο και μάλλον από λάθος άτομο.Ουσιαστικά έχω μόλις λίγες εβδομάδες που μαθαίνω και προσπαθώ να εγκλιματιστώ σωστά.Σας παραθέτω μια αναδρομή μου τα τελευταία χρόνια για να σας κατατοπίσω πλήρως σχετικά με το ποιος είμαι και το που αποσκοπώ με την ενεργή συμμετοχή μου στην κοινότητα.
Οι κοινωνικές μου σχέσεις απ’τα μέσα γυμνασίου και έπειτα ήταν κάτι παραπάνω από καλές και το έβλεπα στην πράξη καθ’ότι επί σειρά ετών ήμουν πρόεδρος τάξης και μέσα στα 15μελή σε γυμνάσιο και λύκειο(έτσι δικαιολογείται και to nickname που με συνοδεύει,το οποίο μου έχουν κολλήσει οι κολλητοί χρόνια τώρα).Πάντα είχα την φήμη του “λαμόγιου”,του τύπου αν θέλετε διαφορετικά που πάντα είχε την λύση με τα λόγια,έφτιαχνε σε δεύτερα ιστορίες που θα τον έβγαζαν από την δύσκολη θέση και τις παρουσίαζε αληθοφανέστατα με τροματικά με γλαφυρές λεπτομέρειες για να ξελασπωθεί.Μου έλεγαν πάντα πως διακατέχω την πειθώ και η αλήθεια είναι πως το εκμεταλευόμουν και το εκμεταλεύομαι σε κάθε ευκαιρία.Είχα συνηθίσει στην παρέα να είμαι leader,δεν είχα αρκεστεί ποτέ σε δεύτερο ρόλο και κόντρα στο κράξιμο των υπολοίπων έκανα πάντα πολύ παρέα με γυναίκες.
Κάπου στην δευτέρα λυκείου ήρθε η 1η μου μεγάλη σχέση την οποία ερωτεύτηκα τρελα και ήμασταν μαζί 2μησι χρόνια,παρόλα τα συναισθήματά μου όμως δεν υπήρξα στιγμή “καλό παιδί” και έπαιζε με άλλες σε κάθε ευκαιρία γιατί 1ον η κοπέλα ήταν πολύ διπρόσωπη και ψεύτικη και δεν είχα τα κότσια να το λήξω και 2ον γιατί το “προεδρικό image” δεν με σήκωνε ερωτεύμενο με μια γυναίκα(εφηβεία βλέπετε).Το τέλος αυτής της σχέσης με βρήκε +14 κιλά με 2 πακέτα τσιγάρα την ημέρα στην τσέπη και σε φάση κοψίματος για άσχετους λόγους με την παλιά μου παρέα.Κάπου εκεί είπα stop για πάμε ξανά..
Έκοψα το τσιγάρο,ασχολήθηκα εντατικά με την γυμναστική και μέσα σε ένα χρόνο παρέα με την αλλαγή μου από λαπάς σε καλοδεμένο γυμναστηριάκια και τύπο του κολυμβητηρίου(σε λογικά πλαίσια πάντα),άλλαξα και παρέες,απόψεις,τρόπο σκέψης και γενικά υιοθέτησα άλλα “πιστεύω” και αξίες.
Οι νέες μου φιλικές σχέσεις τον τελευταίο χρόνο χώρια απο 2-3 καλούς κολλητούς που περνάμε πολλές ώρες μαζί είναι ως επί το πλείστον με γυναίκες και μάλιστα οι οποίες δεν γνωρίζονται μεταξύ τους για να μπορώ να έχω απέναντί μου ποικιλομορφία συμπεριφορών,χαρακτήρων και προσωπικής αντίληψης του χιούμορ.Κυρίως βγαίνω με μια ιδιαίτερα εμφανίσιμη στην οποία δεν ανοίγομαι καθόλου ερωτικά(όπως και στις άλλες)γιατί θέλω την τυφλή εμπιστοσύνη της η οποία με εξυπηρετεί σε νέες γνωριμίες όπου πασχίζει να με παινέψει σαν “διαφορετικό απ’τους άλλους”.Απ’τις φίλες μου ξέρω ακριβώς τι ζητάω,γνωριμίες με άλλα θηλυκά και απλά να μου μιλάνε!Ναι,καλά διαβάσατε,να μου μιλάνε..να μου λένε προβληματισμούς,απορίες,να μου περιγράφουν συναισθήματα και ’γω να ρουφάω σαν σφουγγάρι κομμάτια της γυναικείας,ιδιοσυγκρασίας και ψυχολογίας για να σαγηνεύσω τα επόμενα target μου.Από την εφηβεία ακόμα πάντως μου έλεγαν πως σκέφτομαι σαν γυναίκα σχεδόν όλες οι κοπέλες με τις οποίες έιχα οποιαδήποτε συναναστροφή,τι να πω,ίσως..
Με δεδομένα τα παραπάνω όλα μου έρχονταν και έρχονται εύκολα.Η εκάστοτε κοπέλα που βγαίνω με βάζει στο ίδιο τραπέζι με τις άλλες και κάνω αυτό που ξέρω καλύτερα,παρουσιάζω τον διαφορετικό άντρα,έναν τύπο με μπόλικο λέγειν,έξυπνο χιόυμορ και ναι μεν “άντρα” (με όλα τα κακά της σύστασης ενός αρσενικού τις γυναίκες) αλλά και πολύ ώριμο που τις στηρίζει σε κάθε λάθος επιλογή που κάνουν σαν θηλυκά (και τις κατηγορούν οι υπόλοιποι)και με τον τρόπο του τις λέει πιο λογικές και αξιοθαύμαστα έξυπνες σε σχέση με εμάς τους “ρηχούς”(φύκια για μεταξωτές κορδέλες κύριοι).Όπως και να ’χει το concept με βγάζει νικητή και το κρεβάτι με την οποιανδήποτε μου γνωρίζουν και μου αρέσει είναι σχετικά εύκολο.
Καλά και ωραία όλα τα παραπάνω μέχρι πριν περίπου 1μησι μήνα που πήγα για καφέ στο κέντρο σε μια καφετέρια που δεν είχα ξαναπάει και είδα μια σερβιτόρα ΗΒ8 κατ’εμέ (και δεν δίνω εύκολα βαθμούς όσον αφορά την αξιολόγηση).Εκείνη την στιγμή έπιασα τον εαυτό μου “σκουριασμένο” και απροετοίμαστο όσον αφορά την προσέγγιση,γιατί η περίπτωση αυτή μου φάνηκε έξω απ’ τα νερά μου,τουλάχιστον με τον τρόπο που χειρίζομαι τα πράγματα τον τελευταίο χρόνο.Όπως καταλαβαίνετε δεν μου άρεσε καθόλου αυτό,να έχω μια ωραία γυναίκα μπροστά μου και ενώ έχω τον τρόπο να μιλήσω να μην μου “βγαίνει” το πως να την προσεγγίσω φοβούμενος μην με περάσει για λιγούρι και να κολλάω έτσι.
Κάπου εκεί θυμήθηκα τα λίγα που είχα ακούσει για το pick up και αποφάσισα να αναλάβω δράση γιατί με βρίσκω λάθος που περίμενα να φάω απ’ τα έτοιμα και έμεινα εκτός παιχνιδιού,αλλά και να βελτιώσω τις κοινωνικές μου σχέσεις.Είμαι πολύ ορεξάτος γα διάβασμα εντός του site όσο και εκτός,εδώ θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα αν μου συνέστηνε κάποιος 2 ηλεκτρονικά βιβλία, ένα για τη γλώσσα του σώματος και ένα για το “παιχνίδι” γενικότερα.Περιμένω πως και πως μπω στο παιχνίδι και να εξασκήσω τις γνώσεις μου ξεκινώντας απ’την προαναφερθείσα :evil:
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και συγχωρήστε με για το μακρυσκελές post.Άντε και καλή μας αρχή oi newbies :side:
