Γεια σας και πάλι ρε παίδια,συστήθηκα πρόσφατα στην ενότητα για τα νέα μέλη του forum και έχω λιώσει στο διάβασμα εντός portal έχοντας και ήδη στα σκαριά 2 βιβλία για να μπω στα βασικά που βρήκα μέσω απαντήσεις μελών και του site.Έχω αρκετή εξοικείωση στην κουβέντα με θηλυκά όπως είπα και στο intro μου,αλλά όπως είπα και εκεί αφού με φέρνουν σε επαφή οι “wingwomen”(αν μου επιτρέπεται να τις πω χαριτολογώντας έτσι) που βγαίνω γιατί από sarging..μάμα τα. Όπως και να ‘χει απ’ τα έτοιμα βαρέθηκα να τρώω παρόλο που με φτιάχνουν συνέχεια οι τύπισσες που βγαίνω.Θέλω να παίξω μόνος ανοίγοντας sets για δική μου ικανοποίηση και γιατί το “game” θέλω να μου γίνει τρόπος ζωής.
Δεν μακρυγορώ άλλο και μπαίνω στο ψητό,δεν έχω στόχους για συγκεκριμένες απλά θέλω να πάρω έναν φίλο-wingman και αφού τον ενημερώσω για το pick up και διαβάσει αρκετά,να βρω να ξεκινήσω να παίζω.Ωστόσο όπως είπα και στο intro μου μια σερβιτόρα με “ώθησε” στο να γνωρίσω την φιλοσοφία ζωής του pick up και θεωρώ πως χρωστάω στον εαυτό μου ένα καλό sarge εκεί κυρίως γιατί τα έχω κάνει σκατά με την περίπτωση και μια αναντροπή σκηνικού θα μου αναπτέρωνε το ηθικό.Κάπου εδώ να σημειώσω πως δεν είμαι ο τύπος που κάθε φορά που θα βγαίνει έξω και θα ετοιμάζεται για sarging θα postάρει κάθε 3 κ λίγο απορίες σχετικά με το τι να κάνει,έχω όρεξη να διαβάσω και να μάθω μέσα απ’ τα λάθη μου infield,ωστόσο θεωρώ αυτή την περιπτώση διαφορετική για αυτό και ρωτάω,σας παραθέτω από κάτω το story.
Πήγα πριν περίπου 1μησι μήνα στο μαγαζί,την είδα μ’αρεσε..HB8,δυνατή περίπτωση και στην καφετέρια γινόταν πανικός(όχι πως αν δεν γινόταν θα έκανα κάτι αλλά λέμε),αφήνω ένα μπουρμπουάρ και φεύγω,ξαναπάω μετά από λίγες μέρες με έναν φίλο,την κοιτάω και ενώ πάλι είχε πολύ δουλειά μου έριχνε κάποιες ματιές,ξανά μπουρμπουάρ.
Εμφανίζομαι μετά από μια εβδομάδα με μια πολύ εμφανίσιμη φίλη μου,το ίδιο σκηνικό και πριν φύγουμε πάω τουαλέτα,πέφτει η απόδειξη κάτω και μου την βάζει κάτω απ’το κλειδί του αυτοκινήτου και όπως πάμε να φύγουμε της λέω μια ηλίθια ατάκα του στυλ “δεν μπορείς να πεις στέκι έχει γίνει το μαγαζί” και μου απαντάει χαμογελαστή(από ευγένεια φυσικά) “ναι ναι δεν έχω παράπονο” μου λέει μετά η φίλη μου “είδε ότι το αμάξι σου είναι a3 έχεις παρκάρει απ’έξω και είδε και το κλειδί”,δεν νομίζω πως επειδή για την ηλικία μου πληρώνω καλό αμάξι σώζομαι.
Το σκηνικό επαναλαμβάνεται και όταν ήρθε η ώρα να πληρώσουμε της είπα πως ξέρω τον αδερφό της και ότι έχουμε μιλήσει για κάτι ασφάλειες με τον ξάδερφό-συναίτερό μου που τον ξέρει(πήδαγε την φίλη της ένα διάστημα,που επίσης δουλεύει εκεί μαζί της)όταν είχε έρθει στο μαγαζί και μου χαμογέλασε "κοίτα να δεις σύμπτωση,μικρός που είναι ο κόσμος κτλ)έληξε εκεί,έφυγα πάλι άπραγος..
Τελευταία φορά που πήγα ξανά με τη φίλη μου με κοίταγε λίγο πιο έντονα απ’τις άλλες φορές αλλάζοντας πάντα κατεύθυνση όταν γύρναγα προς το μέρος της και κοίταγα,εαν με κοιτούσε ήδη(όλα αυτά δεν τα πολυμετράω γιατί δουλεύει εκεί η κοπέλα και μπορεί να κοιτάει τον καθένα από λίγο).Τέσπα φεύγουμε,πάμε να φάμε κάτι και όταν έφτασα στο αμάξι κατάλαβα πως δεν είχα πάνω μου το κλειδί,γυρνάω πίσω,στην άδεια πλέον καφετέρια και την βλέπω μόνη της με τον barman,μόλις με βλέπει μου χαμογελάει και μου δίνει το κλειδί,ξανά σαν μαλάκας δεν είπα κάτι πέρα από ένα ευχαριστώ και έφυγα.
Πριν 1 εβδομάδα και μέρα Σαββάτο,το πήρα απόφαση να πάω να χωθώ απ’τα λίγα που διάβασα εδώ και με συμβούλεψαν φίλοι,πάω δεν δούλευε,κάθομαι σε άλλο μαγαζί και περνάει μπροστά μου με 2 τύπους,μου ρίχνει μια αμήχανη ματιά και κοιτάει αλλού καθώς μας πέρασαν και φυσικά έμεινα μαλάκας..Μεσοβδόμαδα πέρασα ξανά για να πάω αλλού απ’το μαγαζί της,χωρίς να πολυκοιτάω μέσα την τσάκωσα με την άκρη του ματιού μου να σερβίρει έξω,όπως πάω να περάσω απ’το πλάι με ένα φίλο για να πάμε στη δουλειά μας την πιάνω να είναι μέσα και από μισογυρισμένη πλάτη που στεκόταν όρθια να γυρνάει το κεφάλι της για να μας κοιτάξει ενώ φεύγαμε,ξαναδιασταυρώνονται οι ματιές μας και κοιτάει αλλού..Μα καλά ρε γαμώτο,μαλάκα να με πει ναι γιατί άργησα ασύληπτα πολύ(αν έχει αντιληφθεί κάτι δηλαδή)αλλά να μην με χαιρετάει?Δεν είμαι κανένας ηλίθιος να την κοιτάω σαν χάνος όποτε πάω,ούτε την ενόχλησα..
Όπως και να ’χει δεν ξαναπέρασα καν από ’κει από τότε και έχω αφήσει το θέμα στο ψυγείο,για να με ξεχάσει λίγο.Φυσικά και αναγνωρίζω τα πολλά μου λάθη και ρωτάω το εξής..πότε να εμφανιστώ και πως να ανατρέψω την κατάσταση?Δεν κυνηγάω την συγκεκριμένη ξαναλέω,θέλω γενικά να βελτιωθώ με πολλά sets όπου βρω ευκαιρία αλλά θεωρώ αυτή την περίπτωση μισή σε μια εποχή που ήμουν εντελώς εκτός πραγματικότητας..
