Λοιπόν, είμαι ο blue hunter, κατά κόσμον Gregory, και είχα ανακαλύψει αυτή την κοινότητα πριν 4 χρόνια. Βέβαια, δεν έχω συσσωρεύσει γνώση όλα αυτά τα χρόνια γιατί προέκυψε ένα LTR για 3,5 χρόνια και δε θα σχολιάσω παρακάτω γιατί ό,τι πω θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μου! :blush:
Αφού λοιπόν έφαγα το λούκι μιας προβληματικής σχέσης και beto-ποιήθηκα πλήρως, ως φυσικό επακόλουθο ήταν να φάω και το βαρέλι με τη χυλόπιτα, από μια γυναίκα που ποτέ δεν της ήμουν αρκετός, συγκρινόμενος πάντα με τη μεγαλομανία της και τα υψηλά - έως γαλαζοαίματα - κριτήρια των γονιών της. Παρέα με τη χυλόπιτα, πήρα μαζί μου κι ένα σακούλι ενοχές, κρίση ταυτότητας, αισθήματα κατωτερότητας, καταθλιπτική διάθεση, κακοποιημένη ψυχολογία και μια ψυχή τρύπια ωσάν γραβιέρα Νάξου!
Και να μαι λοιπόν, μετά από έναν μαύρο μεσαίωνα, να προσπαθώ σαν άλλος Φοίνιξ να αναγεννηθώ από τις στάχτες μου και να χτίσω έναν εαυτό όπως τον φανταζόμουν στα παιδικά μου χρόνια. Ενεργά με το αντικείμενο ασχολούμαι τους τελευταίους 3-4 μήνες, όπου έχω διαβάσει τα βασικά συγγράματα και ξεκίνησα τα πρώτα cold, προσπαθώντας να καταπολεμήσω και τις Σειρήνες του ΑΑ. Το κερί του Οδυσσέα στα αυτιά μου, ήταν η βοήθεια κάποιων φίλων που γνώρισα εδω και ένα σεμινάριο που παρακολούθησα από τους iceman και Lord, καθώς και του πρώτου ανθρώπου που με έβαλε στο θέμα, του Shooter.
Τι να σας πω για μένα, για το χαρακτήρα μου… Παρότι προέρχομαι απο σόι πάππου προς πάππου, θείων, ξαδέρφων κλπ naturals ολοι με μακρείς καταλόγους κατακτήσεων, εγώ δεν τους έμοιασα, δε με δίδαξε και κανείς, οπότε αποτελώ την ντροπη της οικογένειας, όσον αφορά τον τομέα αυτό πάντα. Κάποια βιώματα του παρελθόντος πιστεύω με έκαναν να αισθάνομαι ντροπή προς το άλλο φύλο. Περί τα 18 μου άρχισα να συμπεριφέρομαι φυσιολογικά στις γυναίκες και να κάνω φίλες. Μετά από αυτό έφτασα σε ένα επίπεδο, που διατηρώ και ως τώρα, όπου μπορώ πολύ άνετα να κάνω κάποια να με συμπαθήσει, αλλά έχω και μία μοναδική ικανότητα να την κάνω να με βάζει αμέσως στη friend zone! Παρολαυτά, ευκαιρίες παρουσιάστηκαν, άλλες απλά τις προσπέρασα και άλλες δεν ήξερα πώς να τις εκμεταλλευτώ. Το πόσες σχέσεις εχω κάνει δε θα το πω δημοσίως γιατί θα γελάτε μέχρι να έρθει η ανάπτυξη στην Ελλάδα…
Κατά τα άλλα, είμαι τύπος που κάνει καλή παρέα, έχω ένα κάποιο χιούμορ (αν και κάποιες φορές σεφερλίζω λίγο…) και γενικά θέλω να είμαι έξω καρδιά. Μου αρέσει η ειλικρίνεια και οι πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις, απεχθάνομαι τους επιφανειακούς ανθρώπους και τους δήθεν. Έχω κοινωνικές και οικολογικές (καθότι Βιολόγος) ευαισθησίες και μου αρέσει να είμαι μέσα σε όλα που λένε…
Θα με ρωτήσει κάποιος, τι ψάχνεις από το Pickup; Γιατί δεν κάθεσαι στην ψησταριά σου να ψήσεις καμια προβατίνα που τόσο σ’αρέσει, αλλά διαβάζεις για αυτό, βγαίνεις, αποζητάς σεμινάρια και wings και γενικά ανακατεύεσαι με το θέμα;
Θα του απαντούσα ότι, από όσο έχω καταλάβει έως τώρα, το PU, δεν είναι 5-10 κανόνες να ρίχνεις γκόμενες, σα να ακολουθείς συνταγή για μουσακά. Είναι τρόπος ζωής, είναι αυτοβελτίωση, είναι δημιουργία δυνατού και ευχάριστου χαρακτήρα, είναι χτίσιμο ενός ανθρώπου που δεν έχει ανάγκη τις φόρμες που ακούει δεξιά και αριστερά (πχ γίνε κακό παιδί, βγάλε λεφτά, ντύσου κλασσάτα, πάρε ακριβό αμάξι, κλπ) για να μπορείς να έχεις γυναίκες στη ζωή σου.
Ένα μεγάλο μου πάθος, είναι το υποβρύχιο κυνήγι, κοινώς ψαροντούφεκο, όχι όμως με τον παππουδίστικο τρόπο που συναντάμε στις πολυσύχναστες παραλίες και που ο τύπος βγαίνει έξω έχοντας μέγιστη ψαριά τα 50 γραμμάρια. Ασχολούμαι σοβαρά, με αθλητική ελεύθερη κατάδυση, έχοντας κάποια έτη στην πλάτη μου συσσωρευμένης πείρας και ικανοτήτων που με γλιτώνουν από την ξεφτίλα της αψαριάς και μου δίνουν μια αξιοπρέπεια όταν βγαίνω από τη θάλασσα (τουλάχιστον τις περισσότερες φορές…). Στα πρώτα μου βήματα πριν μερικά χρόνια, κάποιος για μένα δάσκαλος, μου είχε πει ότι τα ψάρια δεν είναι αυτοσκοπός, σημασία έχει το ταξίδι, να απολαμβάνεις την κάθε μέρα στη θάλασσα και να περνάς καλα! Όταν γίνεις πλέον ενα υδρόβιο πλάσμα, τότε τα ψάρια θα έρχονται μόνα τους. Έτσι είναι, πιστεύω, και το PU. Οι γυναίκες ή οι γκόμενες, δεν είναι αυτοσκοπός. Όταν τυφλώνεσαι από το αποτέλεσμα, χάνεις τη διαδρομή και συνεπώς και το αποτέλεσμα. Τουλάχιστον εμείς οι υποβρύχιοι το ξέρουμε από την καλή αυτό, κάθε φορά που το λιμενικό σώμα βγάζει τους μακριούς καταλόγους των θυμάτων κάθε έτος. Άνθρωποι που πνίγονται απλά γιατί είχαν λαχτάρα για το αποτέλεσμα μεγαλύτερη από τις δυνατότητές τους και που περιφρόνησαν την κλίμακα της σταδιακής αυτοβελτίωσης.
Το PU είναι ένα ταξίδι αυτοβελτίωσης! Όταν ο άνδρας ολοκληρωθεί, οι ποιοτικές (σώματι και πνεύματι) γυναίκες που θα αποκτήσει θα είναι απλά το φυσικό επακόλουθο. Οι κοινωνικές δεξιότητες, η γυναικεία ψυχολογία, το management, το inner game, η όλη φυσική παρουσία, το self - marketing, ο εσωτερικός διάλογος, η αυτογνωσία, ο προσδιορισμός των προβλημάτων και η τοποθέτηση των στόχων, είναι το game! Αυτά λοιπόν θέλω να μάθω εδώ μέσα από εσάς φίλοι συνάδελφοι και φίλοι καθοδηγητές! Αυτά θέλω να αποκτήσω και γι’αυτό αυτή τη στιγμή δεν κάθομαι σε έναν καναπέ να χωνέψω τα κοψίδια που θα έψηνα… Ας βοηθηθούμε λοιπόν όλοι μαζί προς την κατεύθυνση αυτή! Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα, όπως είπε και ο Ελύτης!
Χαιρετώ!
Greg ή blue hunter
