Γεια σε όλους
Είμαι από την αφόρητη αλλά γεμάτες εκπλήξεις πόλη της Αθήνας. Στο σχολείο χωρίς να θέλω να περιαυτολογώ είχα πολλές κατακτήσεις και το απολάμβανα. Τα πράγματα μου φαινόντουσαν πολύ εύκολα και αυτονόητα τότε. Στη συνέχεια σπούδασα στο εξωτερικό ως προγραμματιστής Η/Υ για 5 χρόνια. Έμαθα την “τέχνη” του να ζεις μόνος, να βιώνεις και να αντιμετωπίζεις την ανασφάλεια της επιβίωσης και σε πιο ακραίες περιπτώσεις την απόλυτη αυτοπροστασία από περίεργες καταστάσεις αλλά και να φροντίζεις τον ευατό σου όταν τυχαίνει πραγματικά να μην μπορείς όπως για παράδειγμα το να είσαι άρρωστος όταν γύρο σου δεν υπάρχει κάποιος. Πέρα από το διάβασμα απ ασχολούμουν σχεδόν σε επαγγελματικό βαθμό με την μουσική σύνθεση που καλλιεργούσε την απομόνωση. Είχα παρέες και ένα περιορισμένο γυναικείο περιβάλλον <= HB5,5 το οποίο κατ’ επιλογήν περιόριζα συνεχώς με δικαιολογία ότι έχω πιο σοβαρά προσωπικά πράγματα να κάνω αντί να βγω έξω να διευρύνω το γυναικείο περιβάλλον μου. Ετσι λοιπόν, παράλληλα με τις σπουδές αυτές ως φυσικό επακόλουθο ήταν να ολοκληρώσω με επιτυχία και τις σπουδές μου ως AFC και αργότερα μεταπτυχιακό ως Oneitis, εσωστρέφειας και μερικής αντικοινωνικότητας :lol: . Αυτό το mindset με συνόδευσε στην επαγγελματική μου πορεία φέροντας κακά αποτελέσματα και ένα LTR 4 χρόνων που στη διάρκειά του επιδείνωσε τα παραπάνω αρνητικά χαρακτηριστικά.
Στη διάρκεια αυτής της πτώσης κάποιες φωνές πολύ θα ήθελαν να μου πουν… “Που πας βρε στραβάδι;;; Δεν ξέρεις τι σου γίνεται… Τι πραγματικά θέλεις… Γιατί θέλεις….”. Πρόσεξε που έχεις παραδώσει κλειδί καρδιάς και ψυχής και με τι αντίτιμο; Ξέρεις ποιος είσαι; Και άλλα πολλά.
Έτσι λοιπόν, μετά από την απόλυτα προβλέψιμη και παταγώδης αποτυχία του LTR και την “ολοκλήρωσή” μου ως “επιτυχημένου” Βητά άρχισα να εξετάζω όλα αυτά τα ΓΙΑΤΙ. Αισθανόμενος σιγά σιγά ότι πρέπει να αλλάξω ξεκίνησα ομαδικές αθλητικές δραστηριότητες αλλά το mindset που είχα ριζώσει μέσα μου δεν με άφηνε… Μια μέρα όμως ήρθε ο Bluehunder με το βιβλίο του κυρ Φράνκο. Το μπλε χάπι ήταν αναπόφευκτο και το πήρα. Παράλληλα γράφτηκα στο Forum και βρήκα πληθώρα οργανωμένου υλικού από αξιόλογα και μαχητικά άτομα. Ασχολούμαι τώρα με το PU ενάμιση μήνα μόνο και οι στροφές που έχει πάρει το μυαλό μου είναι μεγάλες. Ελπίζω σύντομα να ανταποδώσω και εγώ με την σειρά μου την βοήθεια που δέχτηκα με inField interactions/reports και άλλα σε αυτό το forum.
Όσο μπαίνω στο κόλπο, τόσο αισθάνομαι ότι φέρνω στην επιφάνεια έναν γνήσιο, απελευθερωμένο και ειλικρινή ευατό. Αν και το PU αναφέρεται στο να γίνουμε βραβεία γυναικών…. Τελικά δεν είναι (μόνο) αυτό. Είναι τρόπος ζωής όπως πολύ ωραία γράφετε και θα συμφωνούσατε οι περισσότεροι στο Forum. Πλέον αναζητώ δικαιολογίες για να δραπετεύσω από το comfort zone µου και όχι για να παραμείνω σε αυτό. Επιτέλους η καλή προαίρεση βρήκε έδαφος και καλλιεργώ έναν δολοφόνο αρνητικών σκέψεων και άγρυπνο φύλακα διατήρησης θετικών πενυματικών και σωματικών θεμάτων. Εξού και το ψευδώνυμο Vigilant. Δεν είναι πολύ εύκολο, είναι όμως πρόκληση και υπέροχο ταξίδι με αποτέλεσμα μόνο την βελτίωση.
Συγχαρητήρια και πάλι στην ομάδα του greekpua που αντί να κρατά τα χαρτιά της κλειστά απευθυνεται σε όλους και αν όχι όλοι τουλάχιστον οι περισσότεροι θα σας είναι ευγνώμων. Ανυπομονώ να σας συναντήσω από κοντά και να μοιραστώ μαζί σας στο διηνεκές μέλλον.
