βγαινω χθες ερμου με treyp και σημερα με switch, osculation, puzzle, strider και ξεκιναμε το streetaki. γυρω στα 13 approach χθες και αλλα τοσα σημερα. περα απο 1-3 καθαρα blowout ΟΛΕΣ οι υπολοιπες μεσα στα πρωτα 10 δευτερολεπτα “εχω γκομενο, ειμαι με καποιον, περιμενω το αγορι μου, ειμαι σε σχεση” διαλυθηκε ο διας.
καποιες ηταν δεκτικες αλλες χαρουμενες αλλες φοβισμενες. ισως φταιει οτι εχω limiting belief οτι νιωθω ασχημα το να μπω αναμεσα σε σχεση? δεν ξερω. ορμαω μονο σε αυτες που ειναι σε σχεση? γκαντεμια. στην πλειοψηφια να συστηνομαστε, χαμογελο και να δοκιμαζω να το καταρριψω οτι μου ειπαν.
νιωθω περιεργα να συνεχισω να τις μιλαω οταν μου λενε για σχεση και πανε να φυγουν. τα παιδια μου λενε να μην κανω eject τοσο γρηγορα.
να δοκιμαζω τις ατακες αφου αναφερουν σχεση και να μην οδηγουν πουθενα.
“δε ζηλευω” “δεν το ειπα για αυτο. δεν θα οδηγησει πουθενα”
ignore" δεν σε νοιαζει ε?“ ” οχι ιδιαιτερα. καμια σχεση δεν ειναι τελεια και πολλες φτιαχνονται μονο και μονο για να χαλασουν" “ναι οκ αλλα εμενα μου αρεσει πολυ”
“ποσα χρονια” “6 και παμε για παντρεια”
“δεν πειραζει θα μας φτιαχνει πρωινο” “χαχα δεν γινονται αυτα”
νιωθω οτι εχω ξεπερασει το σταδιο του φοβου για open οσο μπορω, ειδικα χθες ανοιγα χωρις να το σκεφτομαι 3αρια και 4ρια. αλλα ειτε εχει πεσει γκαντεμια.
ειτε ειμαι πολυ ορμητικος στο ανοιγμα. ειτε δεν το αγνοω οπως θα επρεπε και να συνεχισω να μιλαω οτι και να λεει?
νιωθω οτι βρηκα το πρωτο σκαλωμα.
