Καλημέρα.
Είμαι 23 χρονών. Αφότου έπεσε στα χέρια μου το the game, δε μπορώ να το βγάλω απ’το μυαλό μου, εξ’ου και βρήκα τον εαυτό μου στο μικρό αυτό forum. Βρίσκομαι σε μία φάση που ανοίγω τους ορίζοντές μου, πριν ακόμη από το προαναφερθέν ανάγνωσμα - έχω περάσει από την αντικοινωνικότητα στην πλήρη κοινωνικοποίηση και σε μία κρίση ανάγκης αυτοβελτίωσης, ανθρωπολογικής έρευνας. Είμαι σκηνοθέτης, ή τουλάχιστον προσπαθώ / ευελπιστώ να είμαι.
Αυτή την περίοδο (και αυτός είναι και ο λόγος που διάβασα το the game, κατόπιν μιας συζήτησης με έναν φίλο) ενδιαφέρομαι κυρίως για stripper. Αναγνωρίζω ότι είναι σχετικά μεγάλο εγχείρημα, λαμβάνοντας υπόψη την περιορισμένη μου εμπειρία στο sarging, την ντροπαλή και μαζεμένη μου φύση και φυσικά το άδειο μου πορτοφόλι (ίσως αυτό βέβαια να είναι μάλλον θετικό στον συγκεκριμένο τομέα!), μα αναγνωρίζω πως πρέπει να αλλάξω τον εαυτό μου για να το καταφέρω. Και προσπαθώ καιρό, πηγαίνοντας μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο ενάντια στη φύση μου. Όχι, δεν είναι φύση μου, δεν είναι φύση κανενός. Είναι συνήθειες, ένας απλός τρόπος ζωής κάπου στο background μίας μίζερης πόλης, ένας τρόπος ζωής στον οποίο όλοι λίγο-πολύ βρίσκουμε τους εαυτούς μας ανά περιόδους, πίσω από την οθόνη ενός υπολογιστή, μίας τηλεόρασης, ενός tablet, ενός κινητού, ακόμη και ενός βιβλίου. Εκεί είναι κανείς ασφαλής, δεν υπάρχει ο κίνδυνος της συναναστροφής, της απόρριψης.
Δε μπορώ πια να ικανοποιούμαι από τα απλά πράγματα της ζωής, από όνειρα. Δεν αντέχω τον χαμένο χρόνο, τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά, τις ώρες που περνάνε· μία σκέψη για ένα πράγμα που θέλω να κάνω με βασανίζει. μα κάτι με κάνει να το αποφεύγω, είτε αυτό είναι ντροπή, είτε έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μου, είτε η γνώση ότι η αλλαγή είναι δύσκολη. Μα για να απεικονίσω τη ζωή πρέπει και να τη ζήσω. Θέλω τη δική μου προοπτική, τις δικές μου εμπειρίες, να πλεχτούν και να έρθουν σε αντιπαράθεση με ότι έχω μάθει τα χρόνια του εγκλεισμού μου. Και ποτέ δεν ήθελα να κάνω κάτι απλό, να ζήσω κάτι κοινότυπο. Θέλω τα απαγορευμένα φρούτα.
Από εδώ και πέρα παραβιάζω όλους τους κανόνες. Ήρθε η ώρα για τα μεγαλύτερα βήματα.
Είμαι ο William.
A man has only one escape from his old self: to see a different self in the mirror of some woman’s eyes.
-Clare Boothe Luce, The Women
