Χαιρετώ!
Υποθέτω ότι έχει ξανασυζητηθεί το θέμα.
Όπως έγραψα και στο intro μου, παρόλο που έχω διαβάσει αρκετό υλικό, έχω μικρή infield πείρα.
Ενώ πιο παλιά χρησιμοποιούσα indirect approach/opener τώρα δοκιμάζω με direct (εννοώντας ότι δείχνω intention εξ αρχής).
Δεν ξέρω αν μου ταιριάζει, είμαι μάλλον ντροπαλός (ακόμα) και χρειάζεται confidence για να το υποστηρίξεις, ωστόσο μου φαίνεται πιο ενδιαφέρον
και πιο ‘σωστό’ λογικά, αφού screeνάρεις εξ’αρχής την άλλη.
Η αλήθεια είναι πως το ΑΑ βαράει κόκκινα με αυτό τον τρόπο καθώς δεν υπάρχει η δικαιολογία του indirect και γίνεσαι full exposed.
Παρόλο το άγχος κατάφερα να επιχειρήσω direct σε δυο (μόνο) περιπτώσεις, και στις δυο εισέπραξα (με ευγένεια μεν): ‘έχω αγόρι’.
Η μια περίπτωση ήταν 4άρι set (target HB7), ή άλλη ήταν 2άρι (target HB6.5).
Στην πρώτη αισθάνθηκα άτυχος στην επιλογή του target γιατί και οι υπόλοιπες ήταν όλες καλά νούμερα.
Αλήθεια, υπάρχει καμία περίπτωση για transition σε άλλο target του σετ; Τύπου “ok, αφού είσαι πιασμένη γιατί δε μου γνωρίζεις καμιά από τις φίλες σου;” ή είναι εντελώς άκυρο; (εμένα έτσι μου φαίνεται)
Η προσέγγισή μου ήταν με χαμόγελο, το verbal ήταν περίπου: ‘Γειά χαρά. Σε είδα, μου άρεσες και είπα να σου μιλήσω’ ωστόσο το BL πιθανότατα να έδειχνε άγχος, δεν είμαι σε θέση να το αντιληφθώ και δεν θυμάμαι αν η φωνή έβγαζε confidence και ηρεμία, πάντως δεν μίλαγα γρήγορα.
Το ντύσιμο και grooming μου ήταν αξιοπρεπές κατά τη γνώμη μου, όχι κάτι επιτηδευμένο, περιποιημένος θα έλεγα.
Και στις 2 περιπτώσεις έκανα eject άμεσα. Από αυτά που έχω διαβάσει δεν υπάρχει νόημα να συνεχίσεις το interaction μετά από αυτό, καθώς είτε όντως έχει γκόμενο και είναι ικανοποιημένη, είτε απλά δε σε γουστάρει.
Έκανα καλά πιστεύετε και δεν το συνέχισα;
Τι μπορεί να φταίει περισσότερο (grooming, BL, φωνή, anxiety); Ή δεν ήταν δική μου ευθύνη και απλώς ήμουν άτυχος;
