Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες. Όταν θες να sargάρεις μόνος, έχεις δύο επιλογές:
α. Κάνεις befriend διάφορα sets, ακόμα και ασχημότερες γυναίκες, όχι μόνο για να έχεις κάπου να γυρνάς μετά από κάθε άνοιγμα, αλλά και για να γνωρίσεις φίλες/πιθανά targets.
β. Να κάνεις, όπως είπε και ο setran, solo game σε καθημερινούς χώρους.
Όσον αφορά το πρώτο, μιλώντας σε μια παρέα γυναικών, ακόμα κι αν δεν κάνεις close, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον χρόνο σου για να αποκτήσεις εμπειρία στη συναναστροφή με γυναίκες. Να τις ακούσεις, να μελετήσεις τις αντιδράσεις και τις σκέψεις τους, όλα practice και experience είναι, ακόμα κι αν δεν τρέχεις συνειδητά game. Μπορείς επίσης, όπως ανέφερα πιο πάνω, να τις χρησιμοποιήσεις ως πηγή επιπλέον γνωριμιών με άλλες γυναίκες. Αν καταφέρεις να αποκτήσεις αρκετό rapport με μια γυναίκα, χωρίς να έχεις σκοπό να την κάνεις close, μπορείς ακόμα και να την μετατρέψεις σε λεγόμενο pivot, δηλαδή γυναίκα που χρησιμοποιείς σε κοινωνικές καταστάσεις για σε βοηθήσουν να γνωρίσεις άλλες γυναίκες.Πέρα από αυτό όμως σου δίνει και social proof, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε jealousy plotline σε target, μπορεί να το καταστήσει ευκολότερο να ανοίξεις δύσκολο set, και γενικότερα μπορεί να σου ανεβάσει το value σε κάθε set, και να λειτουργεί στην ουσία ως wingwoman.
Όσον αφορά το δεύτερο, νομίζω πως είναι και το ευκολότερα εφαρμόσιμο για σένα, αλλά και το πιο σχετικό για την κατάστασή σου.
Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος, αλλά έχω την εντύπωση πως το αρνητικό σου mindset σε solo sarge πηγάζει από το γεγονός πως νιώθεις πολύ συνειδητά ότι είσαι μόνος και την πέφτεις σε γκόμενες και αυτό φαίνεται. Ίσως σκέφτεσαι “τώρα άμα φάω Crash & Burn θα γίνω ρεζίλι σε όλο το κλαμπ” ή “α, με είδανε να μιλάω στο προηγούμενο set, και τώρα αν πάω να μιλήσω σε αυτές, θα φάω μάλλον άκυρο”.
Ίσως νιώθεις πολύ εκτεθειμένος, χωρίς ένα “safe space” στο οποίο μπορείς να γυρίσεις αν κάτι δεν πάει καλά (την παρέα των wing σου δηλαδή).
Όποια κι αν είναι η περίπτωση, το day game θα σε βοηθήσει να παίζεις solo με λιγότερο αμήχανο/ανασφαλές mindset. Το να βγαίνεις στο δρόμο το απογευματάκι μετά τη δουλειά, και να ανοίγεις μόνος σου χαλαρός σετάκια, έχει πολύ λιγότερο βαθμό social pressure από το να σε βλέπουν όλοι μόνο σε ένα κλαμπ. Κάνεις τη βόλτα σου, ανοίγεις σετάκια, κάνεις χαβαλέ, πας σούπερ μάρκετ, βιβλιοπωλείο (αν γουστάρεις πιο ψαγμένες γκόμενες), οπουδήποτε. Μπορείς να δοκιμάσεις και situational openers και ακόμα και canned material στην αρχή, και όταν νιώσεις πιο άνετα, μπορείς να κάνεις direct ανοίγματα του τύπου “Γεια, σε είδα να περνάς, και αποφάσισα ότι έπρεπε οπωσδήποτε να σε γνωρίσω. Gandino, χάρηκα 😉”.
Με άλλα λόγια, πήγαινέ το από το ένα σκαλοπάτι στο επόμενο: day game situational > day game direct > night game με pivots/befriending > solo night game. Έτσι θα σου είναι πιο εύκολο να κάνεις τη σταδιακή αλλαγή σε mindset.
