Αναφορικα με το “εγω ειμαι το βραβειο”
Προκειται για αλλη μια ανοησια που πιπιλιζουν ολοι στις κοινοτητες.
Οταν προκειται για cold approach, ειναι καθαρη βλακεια.
προσπαθω να την ριξω στο κρεββατι αρα, κατα καποιο τροπο αυτη ειναι το βραβειο.
Προφανως, οταν προκειται για cold approach, για μια τελειως αγνωστη γυναικα.
Ομως, οταν προκειται για warm approach, δηλαδη μια κοπελα που ειναι με καποιο τροπο γνωστη σου, π.χ. συμφοιτητρια, ειτε φιλη ενος φιλου,
και υπαρχει ηδη μια εξοικειωση, τοτε αλλαζουν τελειως τα πραγματα!
Με πιο ομορφες ολο σκεφτομαι τι πρεπει να κανω. Θελω να νιωθω το ιδιο ανετος.
Ειναι παλι το ιδιο ζητημα οπως παραπανω:
Αν προκειται για cold approach, προφανως πρεπει να εισαι προσεκτικος, γιατι η γυναικα αυτη εχει πολλες επιλογες σε αντρες, στην ζωη της εν γενει, αλλα και το ιδιο εκεινο βραδυ, την ιδια εκεινη στιγμη!
Πρεπει να βρεις τον τροπο να ξεχωρισεις!
Αντιθετως αν προκειται για warm approach, εδω ειναι που ισως βοηθησει περισσοτερο η συμπεριφορα “εγω ειμαι το βραβειο”.
Ελαφρως αδιαφορος, δειχνοντας οτι εσυ εχεις πολλες επιλογες, και αλλωστε θα την συναντησεις πολλες φορες ακομα - αφου προκειται για καποια
γνωστη σου με καποιο τροπο.
Που είναι το εσύ είσαι το prize του Μύστερυ?
Κατα την ταπεινη μου αποψη, ΟΛΑ οσα ειπε ο mystery ειναι πολυ μακρια απο την ελληνικη πραγματικοτητα, για cold approach.
Αντιθετως, βρισκουν πολυ καλη εφαρμογη οταν προκειται για warm approach!
