Αυτό που ήθελα να επισημάνω για την κυριαρχία και την υποταγή είναι ότι οι γυναίκες, εκ φύσεως, είναι συναισθηματικά και σεξουαλικά υποτακτικά όντα. Ξέρω, ξέρω ότι θα μου δώσεις παραδείγματα “ισχυρών γυναικών” και μπλα μπλα μπλα. Καλώς. Αλλά για κάθε ισχυρή κυριαρχική γυναίκα υπάρχει ένας πιο ισχυρός κυριαρχικός άνδρας. Κατά ειρωνικό τρόπο, έχω πάει με dominatrix (γυναίκα αφέντρα στο σεξ, και συχνά σε σχέση). Ήταν απο κάτω. Ήταν μια αρκετά ναρκιστική σκύλα, είχε κάποια ψυχολογικά προβλήματα και κυριαρχούσε τους άντρες από λύπηση προς αυτούς. Όταν βρεθήκαμε ήταν από κάτω. Της είπα τι να κάνει και πώς να με ευχαριστήσει. Με ευχαρίστησε αργότερα, γιατί πραγματικά την έκανα να αισθάνεται σαν γυναίκα. Ποιος θα το φανταζόταν;
Σε πρακτικό επίπεδο, όταν αρχίζεις να βγαίνεις με μια γυναίκα, θα πρέπει αυτομάτως να πλαισιώνεις τον εαυτό σου ως κυρίαρχο. Πως; Πρώτα πρέπει να αρχίσεις να πιστεύεις ότι κάθε απόφαση που παίρνεις είναι η καλύτερη απόφαση. Πρέπει απολύτως να πιστεύεις τυφλά ότι παίρνεις καλές αποφάσεις και ότι οι άνθρωποι πρέπει να σε ακολουθούν και να σε ακούν. Ξεκίνα να δουλεύεις πρώτα με τον εαυτό σου και χωρίς να κοροιδεύεις τον εαυτό σου, πρέπει να αδειάσεις το μυαλό σου από ηλίθιες βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις.
Ρώτα τον εαυτό σου (χωρίς εγωισμούς/ψευτομαγκιές/παπάτζες) :
•μισείς και περιφρονείς τις γυναίκες, επειδή τους είναι «εύκολο» ενώ για σένα όχι ;
•μισείς τους ανθρώπους επειδή έχουν πράγματα που εσύ δεν έχεις ;
•έχεις θυμό για τον «κόσμο», την κυβέρνηση, την αστυνομία, τις αρχές, την φορολογία, ό, τι άλλο έχει εξουσία πάνω σου ;
•έχεις σκέψεις αυτοαμφισβήτησης ;
Οι σκέψεις αυτοαμφισβήτησης, ποτέ δεν θα σε αφήσουν να είσαι ελεύθερος. Πάντα θα έρχονται. Όσο λιγότερες έχεις, και όταν έρχονται όσο πιο γρήγορα τις αντιμετωπίζεις, τόσο λιγότερο θα παρεμβαίνουν στην ηγεσία σου. Δεν είναι πυρηνική φυσική και δεν ανακαλύπτουμε πάλι τον τροχό εδώ, καμία γυναίκα δεν θέλει άνδρα που αυτοαμφισβητείται.
Ξεκινά με το πώς την προσεγγίζεις. Οι κυρίαρχοι άνδρες - το έχω παρατηρήσει στον εαυτό μου και στους εκ φύσεως παίκτες φίλους μου - δεν διστάζουν. Δεν ανησυχούν για την απόρριψη. Στοχεύουν μια γυναίκα και την προσεγγίζουν. Όταν μιλούν, μιλούν δυνατά και είναι σαφείς. Ποτέ δεν επαναλαμβάνονται, ούτε απαντούν σε οποιεσδήποτε ερωτήσεις που δεν θέλουν να απαντήσουν. Δεν υπάρχει ποτέ ερώτηση «Ποιά ατάκα ανοίγματος συζήτησης να χρησιμοποιήσω» ή «να πώ αυτή την προκαθορισμένη ιστορία (ρουτίνα) ή την άλλη». Τα πάντα είναι στο μυαλό. Έχουν τη σιγουριά ότι το παιχνίδι τους πιάνει. Η επιτυχία φέρνει αυτή την αυτοπεποίθηση, η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε θετικά αποτελέσματα ενδυναμώνουν την αποτελεσματικότητας της μεθόδου τους.
Οι κυρίαρχοι '‘δηλώνουν’'. Δεν ρωτούν, δεν βάζουν «σωστά;» ή «έτσι δεν είναι;» στο τέλος από τις δηλώσεις τους. Δεν ρωτούν ευγενικά αν είναι «εντάξει» να κάνουν κάτι. Όταν περνούν μέσα από το πλήθος, το «συγνώμη» τους έρχεται μετά. Σκέψου τις ακόλουθες φράσεις:
Υποτακτικός : '‘Γεια σου, με συγχωρείς .. γεια … μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;’'
Vs.
Κυριαρχικός : '‘Γεια σου. Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.’'
Υποτακτικός : '‘Θα ήθελες να ανταλλάξουμε αριθμούς τηλεφώνου, έτσι ώστε χμμμ ίσως να μπορέσουμε να κάνουμε παρέα;’'
vs:
Κυριαρχικός : ''Δώσε μου τον αριθμό σου! Θα σε πάρω κάποια στιγμή την επόμενη εβδομάδα".
Αυτό το είδος της παθητικής ενδοτικής συμπεριφοράς μεταφέρεται στη σχέση (αν κάποιος αρχίσει ποτέ). Μακάρι να είχα ένα ευρώ για κάθε γαμημένη φορά που ξανακούω αυτή τη συζήτηση
Υποτακτικός : '‘μωρό μου … χμμμ … πού θες να πάμε για φαγητό;’'
Γυναίκα : '‘μωρό μου , δεν με πειράζει’'
Υποτακτικός : '‘μωρό μου , δεν με πειράζει ούτε εμένα. Ό,τι θές εσύ. Λοιπόν, τι θέλεις;’'
Γυναίκα : ''Είπα ότι δεν με νοιάζει. Διάλεξε κάτι "
Υποτακτικός : '‘Χμμμ καλά, δεν ξέρω, δεν ξέρω τι θέλω … ίσως … τί λες για σούσι;’'
Γυναίκα : ''Ξέρεις δεν μου αρέσει το σούσι. Διάλεξε κάτι άλλο "
Υποτακτικός : '‘καλά μωρό μου, χμμμ , δεν ξέρω, ιταλικό;’'
Γυναίκα : ''Όχι .. είναι πάρα πολύ βαρύ. Είμαι σε δίαιτα, δεν θέλω ιταλικό "
Υποτακτικός : '‘εεε τότε δεν ξέρω μωρό μου … σου έδωσα δύο επιλογές … πρότεινε εσύ κάτι’'
Γυναίκα : ''Δεν ξέρω … θα βάλω να ψήσω μια τάρτα "
Υποτακτικός : ''περίμενε … τί λές … θέλω να βγώ έξω … ας πάμε κάπου … θα πάμε σε αυτό το «ωραίο ακριβό εστιατόριο» που σου αρέσει "
Γυναίκα : '‘Δεν θέλω να πάω εκεί, επειδή, θα πάμε εκεί για δείπνο το Σάββατο, με τον Γιάνη και την Ελένη’'
ΕΛΕΟΣ ΡΕ ΦΙΛΕΕΕΕΕ !
ΔΙΑΛΕΞΕ ΕΝΑ ΓΑΜΩΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙ!
Ακολουθεί το πως γίνεται η συζήτηση με έναν κυρίαρχο άνδρα:
Κυριαρχικός : '‘Γεια σου μωρό, ντύσου ,πεινάω!’'
Γυναίκα : '‘Που πάμε;’'
Κυριαρχικός : '‘σε αυτό το προσεγμένο μικρό ελληνικό μαγαζάκι, θα σου αρέσει’'
Γυναίκα : '‘ΟΚ!’‘ (Ή ’‘χμμμμμμ δεν ξέρω’')
Κυριαρχικός : ''Σήμερα επιλέγω εγώ, εσύ επιλέγεις αύριο. Πάμε"
ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ!
Εδώ είναι ένα άλλο παράδειγμα κυριαρχίας στη σχέση. ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ μην '‘ζητάς’' από την γυναίκα να κάνει οτιδήποτε. Απλά κόψε αυτή τη συνήθεια ΑΜΕΣΑ. Να της ΔΗΛΩΝΕΙΣ ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ. Μπορείς να προσθέτεις «σε παρακαλώ» ΑΝ το θέλεις.
Υποτακτικός : '‘Μωρό μου, αν μπορείς, θα μου φέρεις ____;’'
Κυριαρχικός : '‘Μωρό,φέρε μου _______ (σε παρακαλώ), ευχαριστώ.’'
