Θεωρώντας την έλξη δεδομένη - Assuming Attraction
Το Assumption of Attraction δεν έχει να κάνει τόσο με αυτο-συζήτηση και αυτπεπιβεβαιώσεις αλλά κυρίως με την εσωτερική μας κατάσταση.
Το ερώτημα είναι : αν λές συνειδητά στον εαυτό σου κάτι, το αισθάνεσαι πραγματικά σαν να είναι αλήθεια; Το νιώθεις πραγματικά; Διόρθωσε με αν κάνω λάθος, αλλά υποθέτω ότι η απάντηση πιθανότατα είναι όχι. Kαι η παλιά θεωρία ότι αν κάνεις αρκετές αυτοεπιβεβαιώσεις θα συμβεί στα αλήθεια δεν είναι έγκυρη.
Προσωπικά θεωρώ ότι αν προσπαθήσω να κάνω αυτοεπιβεβαιώσεις για μια αξιοσημείωτη χρονική περίοδο, θα συμβεί ένα και μόνο πράγμα … θα βαρεθώ.
Και στην πραγματικότητα ο μόνος λόγος για τον οποίο δουλεύουν – όταν και όσο δουλεύουν – είναι λόγω του φαινομένου placebo : έχεις την πεποίθηση ότι βοηθούν.
Λοιπόν, άν ακόμα δεν νιώθεις αηδιασμένος που έτσι χύμα σου διέλυσα το εικονικό σου φάρμακο το οποίο έχεις χρησιμοποιήσει στο παρελθόν με ελάχιστη επιτυχία, τότε διάβασε κάτι ακόμα καλύτερο :
Η κοινωνία έχει υποστεί εκτεταμένη πλύση εγκεφάλου.
Έχουμε φάει πλύση εγκεφάλου να πιστεύουμε ότι η έλξη είναι σημαντική και απαραίτητη.
Δεν έχει σημασία αν νιώθει έλξη για σένα ή αν σε θέλει, ή εάν θέλει να σε βιάσει ή οτιδήποτε άλλο.
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ.
Γιατί; Διότι ακόμα κι αν αυτό ισχύει (και τις περισσότερες φορές ισχύει : διάβασε οποιοδήποτε βιβλίο της Nancy Friday) εξαναγκάζεται από την κοινωνία να μην το δείχνει.
Και λόγω της τεράστιας δύναμης του κοινωνικού προγραμματισμού, όλη αυτή η κατάσταση έχει μετατραπεί σε συμπεριφορική διαδικασία. Με άλλα λόγια, η έλξη της για σένα, είναι μια εσωτερική κατάσταση που προκαλείται από τις διαδικασίες που δημιουργείς.
Για αυτό θεωρούμε ότι υπάρχει έλξη.
Επειδή βασικά υπάρχουν 2 τρόποι να παίξεις σε ότι αφορά την έλξη :
- Να σου δώσω μια λίστα με waypoints και τεχνικές τις οποίες θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις για να φτάσεις σε αυτά τα σημεία.
Ή
- Να συνειδητοποιήσεις ότι οι περισσότερες από αυτές τις τεχνικές βασίζονται στην θεώρηση ότι είτε ΝΙΩΘΕΙ έλξη για σένα, είτε ότι η έλξη δεν έχει σημασία.
Ένα από τα αυτά που μπορείς να διδάξεις κάποιον να κάνει είναι να θεωρεί ότι υπάρχει έλξη. Και ο τρόπος που το κάνεις αυτό δεν είναι μέσω της αυτοσυζήτησης αλλά μέσω της ερμηνείας και της παρερμηνεία των πραγματικών γεγονότων της ζωής, έτσι ώστε η αντίληψη να διαστρεβλώνεται προς όφελός σου.
Και αυτό απαιτεί δύο πράγματα :
• Πολλή πρακτική εξάσκηση στον πραγματικό κόσμο
• Λίγη αληθινή δημιουργικότητα
Ας δούμε λοιπόν μερικά παραδείγματα :
Ας πούμε ότι πλησιάζεις μια γυναίκα που κάθεται μόνη σε ένα τραπέζι και διαβάζει ένα βιβλίο. Την πλησιάζεις με χαλαρό τρόπο και την ρωτάς : “Είναι ελεύθερη η καρέκλα;”
Φυσικά, αν δεν περιμένει κάποιον, θα απαντήσει καταφατικά και σε αυτήν την περίπτωση προχωράς και κάθεσαι και συνεχίζεις το παιχνίδι σου.
Έχεις ΘΕΩΡΗΣΕΙ ότι η απάντησή της με «ναι» είναι στην πραγματικότητα μια πρόσκληση και έκφραση του ενδιαφέροντός της να συνεχίσει να σου μιλάει.
Με άλλα λόγια δεν περιμένεις άδεια, ούτε περιμένεις “σημάδια” έλξης. Θεωρείς ότι υπάρχει.
Ενα άλλο παράδειγμα.
Ξεκινάς να παίζεις δύο κορίτσια στο κλαμπ. Τις παίζεις με μια ατάκα δημιουργίας ίντριγκας όπως “Βλέπω συχνά στη δουλειά μου γυναίκες σαν εσάς…”.
Πολύ γρήγορα θα σε ρωτήσουν “Τι δουλειά κάνεις;” ή “Γυναίκες σαν εμάς; Σαν τι; ”
Σε αυτό το σημείο τις οδηγείς σε έναν κοντινό καναπέ αρχίζοντας να τους λές μια ιστορία που μπορεί να απαντά ή να μην απαντά στην ερώτησή τους. Έχεις ερμηνεύσει την ερώτησή τους (την οποία εσύ προκάλεσες μέσω της αριστοτεχνικής κατανόησης της δημιουργίας ίντριγκας και της σχέσης ερεθίσματος και αντίδρασης) ως μια προσπάθεια να σε γνωρίσουν περισσότερο.
Απο το Direct Game Compilation του Decibel
