Panagiotis-13 Η αλήθεια είναι πως όταν μπαίνει ένας “βετεράνος” με 20.000 προσεγγίσεις, η παρέα μας γίνεται αυτόματα 10 φορές πιο ενδιαφέρουσα! 😎 Καλωσόρισες και σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Προσπαθώ και εγώ μπας και επαναφέρω το PickUp εδώ στην Ελλάδα μιας και οι εποχές έχουν αλλάξει και οι (νέοι) άντρες παραέχουν χάσει το γόητρό τους, όπως λες πολύ εύστοχα στο τέλος του intro σου.
Panagiotis-13 Το αναφέρω διότι όταν ήμουν 35αρης δε θυμάμαι να έλεγα ότι δε μπορώ να επικοινωνήσω με 25αρες για παράδειγμα… Τέτοια χημεία και βάθος στη σκέψη ας πούμε δυσκολεύομαι να βρω τώρα όχι σε 19αρες αλλά ούτε καν σε 25αρες.
Αυτό που περιγράφεις ταιριάζει με κάτι που παρατηρώ κι εγώ, μιλώντας με άλλα μέλη εδώ μέσα: γυναίκες 18-25 σήμερα έχουν μεγαλώσει μέσα σε τελείως διαφορετικό attention economy από αυτό που είχε μια 18χρονη το 2010. Δεν έμαθαν να περνούν 5 ώρες σε μια καφετέρια συζητώντας βαθυστόχαστα θέματα αλλά έμαθαν να καταναλώνουν περιεχόμενο σε δευτερόλεπτα και να προχωρούν γρήγορα παρακάτω. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν έχουν βάθος σαν άνθρωποι, σημαίνει ότι το attention span και η υπομονή τους μέσα σε social interaction έχουν μειωθεί δραστικά, ανεξάρτητα από το πόσο ελκυστική ή έξυπνη είναι η καθεμία.
Panagiotis-13 τρώω τα περισσότερα blowouts… να με κοιτάνε λες και κρατάω μαχαίρι, πράγμα που δε συμβαίνει σε γυναίκες 29+
Εδώ μπαίνει και δεύτερος παράγοντας, πέρα από το attention span. Οι γυναίκες αυτής της ηλικίας σήμερα έχουν καταναλώσει τεράστιο όγκο content γύρω από “πώς να αναγνωρίζεις red flags”, “predator behavior”, “μη μιλάς σε αγνώστους” κλπ. Αυτό είναι φυσικό κι επακόλουθο να δημιουργεί αρχικό defensive reflex πολύ πιο έντονο απ’ ό,τι είχε η ίδια ηλικιακή ομάδα πριν 10-15 χρόνια, ανεξάρτητα από την πρόθεσή σου ή το πώς ανοίγεις. Οι γυναίκες 29+ έχουν περάσει ήδη αυτή τη φάση εσωτερικά, οπότε έχουν πιο σταθερό frame απέναντι σε έναν άγνωστο άντρα και ξέρουν τι θέλουν χωρίς τόσο άγχος.
Panagiotis-13 μόλις βγω κάνα date με γυναίκα σε αυτό το εύρος ηλικίας, το date είναι τόσο ανυπόφορο και “άδειο”… Ενώ με 29αρες, 30αρες και 35αρες δε το έχω συναντήσει σχεδόν ποτέ
Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον, γιατί δείχνει ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο στο approach, είναι στο βάθος επικοινωνίας γενικότερα σε αυτή την ηλικιακή ομάδα σήμερα. Πιστεύω ότι η γενιά αυτή έχει συνηθίσει να επικοινωνεί κυρίως μέσω text/social παρά μέσω πρόσωπο με πρόσωπο κουβέντας διαρκείας, οπότε το ίδιο το skill του να κρατάς ζωντανή μια βαθιά συζήτηση για ώρες έχει ατροφήσει σε αυτή τη γενιά συνολικά, όχι μόνο απέναντί σου.
Panagiotis-13 Δεν έχω social media, ούτε καν viber… Δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με online game και ούτε με dating apps.
Εδώ βρίσκεται και μέρος της απάντησης στο δικό σου ερώτημα: Οι γυναίκες αυτής της ηλικίας σήμερα, ακόμα κι αν δε σε γνωρίζουν μέσω apps, έχουν διαμορφώσει προσδοκίες επικοινωνίας μέσα από αυτό το οικοσύστημα, σύντομα μηνύματα, γρήγορη εναλλαγή θεμάτων, λιγότερη ανοχή σε αργό ρυθμό κουβέντας. Το δικό σου style, βαθιά κουβέντα, χωρίς digital παρουσία, ήταν το ίδιο style που δούλευε άψογα το 2010, αλλά η γενιά που προσπαθείς να προσεγγίσεις σήμερα δεν έχει πλέον το ίδιο πλαίσιο αναφοράς για να το εκτιμήσει με τον ίδιο τρόπο. Δυστυχώς η φάση είναι ωμή: είτε προσαρμόζεσαι στα δεδομένα της εκάστοτε εποχής μπαίνοντας στο τρένο, είτε δεν μπαίνεις και το αφήνεις να φύγει — μένοντας πίσω. Δεν φταις εσύ, η εποχή έχει αλλάξει, το παιχνίδι έχει αλλάξει, η νέα γενιά έχει αλλάξει.
Από την άλλη, αν δεν θες να ασχοληθείς τώρα με social/online game είναι απολύτως φυσιολογικό (και λογικό θα έλεγα). Δοκίμασε το ίδιο ακριβώς style σου σε γυναίκες 27+ που βρίσκονται κι αυτές εκτός social media — αν δεν είναι εύκολο να τις βρεις τότε άλλαξε venue, και δες αν η “χημεία” που περιγράφεις επιστρέφει. Αν ναι, το πρόβλημα δεν είναι το inner game σου, που παραμένει ατόφιο μετά από 24 χρόνια, είναι καθαρά θέμα matching με τη νοοτροπία της συγκεκριμένης γενιάς και όχι με τις γυναίκες συνολικά.
Panagiotis-13 Επίσης έχω βγει με δεκάδες άτομα που τώρα μπήκαν στο PU και το 90+% των ατόμων μου παρουσιάζουν μία κατάμαυρη εικόνα γεμάτη απαισιοδοξία και παραίτησης. Νιώθω δηλαδή ότι έχω χάσει επεισόδια για κάποιες αλλαγές που έχουν γίνει στο άθλημα, τις οποίες αδυνατώ να εντοπίσω με ακρίβεια.
Δεν έχεις χάσει επεισόδια, σκέψου ότι έχεις 24 χρόνια δικού σου raw data που κανένας νέος παίκτης δεν έχει! Το δικό τους πεσιμισμό τον διαμορφώνει η δική τους απειρία, όχι απαραίτητα η αντικειμενική δυσκολία του παιχνιδιού. Ένας παίκτης με 50 approaches στο ενεργητικό του και 0 lays βλέπει καταστροφή παντού ενώ ένας παίκτης με τα δικά σου νούμερα βλέπει pattern recognition. Η δική σου ματιά, ότι κάτι πραγματικά άλλαξε στη νεότερη ηλικιακή ομάδα αλλά όχι σε όλο το άθλημα, είναι πολύ πιο αξιόπιστη διάγνωση απ’ ό,τι η γενική απαισιοδοξία που εισπράττεις από αρχάριους.
Εδώ θα είμαστε να συζητήσουμε βαθυστόχαστα άρθρα γύρω από το αγαπημένο μας game! Καλωσόρισες και πάλι! 😎
