SteliosBasileiou Ναι, φυσικά, εύλογες οι απορίες σου. Πάμε να τις δούμε:
SteliosBasileiou Γιατί το AA δεν ενεργοποιείται όταν πάω να ρωτήσω τι ώρα είναι ή πως πάμε στο τάδε μαγαζί και ενεργοποιείται μόνο όταν μπαίνει ή υπονοείται το Man to woman?
Γιατί στην πρώτη περίπτωση δεν υπάρχει κανένα προσωπικό ρίσκο, ρωτάς μια πληροφορία και η απάντησή της δε λέει τίποτα για σένα ως άτομο. Στη δεύτερη περίπτωση εκθέτεις τον εαυτό σου σαν sexual/romantic candidate, και μια πιθανή απόρριψη σε χτυπάει κατευθείαν στο status και στο mate value σου, όχι απλά σαν μια πληροφορία που πας να πάρεις. Το νευρικό σου σύστημα δεν ξεχωρίζει “σήμερα δεν κινδυνεύω πραγματικά” αλλά ξεχωρίζει “εδώ ρισκάρω το social assessment μου, εκεί δε ρισκάρω τίποτα”.
SteliosBasileiou Έχω ακούσει δηλαδή τις εξηγήσεις που δίνονται με βάση τον εξελικτικό μηχανισμό αλλά σκέφτομαι μήπως είναι μία δικαιολογία από τη δική μας πλευρά… Έχω ακούσει από τους μεγαλύτερους ότι γινόταν χαμός από καμάκια και σε δρόμο και σε μαγαζιά τη δεκαετία του 80. Εκεί πως έβρισκαν το θάρρος τόσο εύκολα οι άντρες
Καλή παρατήρηση, αλλά η απάντηση δεν είναι ότι δεν υπήρχε AA τότε, είναι ότι υπήρχαν λιγότερα εμπόδια γύρω του. Τη δεκαετία του ’80, αν πλησίαζες μια γυναίκα στον δρόμο, κανείς γύρω δε θα σε κοίταζε περίεργα, δε θα υπήρχε φίλη της να πει “μην του μιλάς, μπορεί να είναι επικίνδυνος”, δε θα υπήρχε online κουλτούρα γεμάτη περιεχόμενο με “red flags” και “creepy behavior”. Η προσέγγιση ήταν αναμενόμενη, αποδεκτή, part of the culture. Το AA υπήρχε πάντα βιολογικά, αλλά το κοινωνικό πλαίσιο δρούσε σαν φυσικό anxiety-reducer, λιγότερος φόβος αποδοκιμασίας από το περιβάλλον γύρω σου σημαίνει μικρότερο συνολικό ρίσκο που νιώθει το σώμα σου. Σήμερα αυτό το πλαίσιο έχει αλλάξει, dating coaches, social media, ένα ολόκληρο κομμάτι του dating industry προωθεί καχυποψία απέναντι σε έναν άγνωστο άντρα που προσεγγίζει γυναίκες. Δεν αλλάζει το αν κάποιος θα σε δεχτεί ή όχι προσωπικά, αλλάζει το γενικό κλίμα μέσα στο οποίο γίνεται η προσέγγιση, δηλαδή αν το περιβάλλον σε αντιμετωπίζει σαν κάτι φυσιολογικό ή σαν κάτι ύποπτο εκ των προτέρων.
SteliosBasileiou Είδα σε άλλο ποστ σου ότι οι begginers έχουν 0-2% lay ratio και 0% για τους πρώτους μήνες λόγω του ότι δεν καταλαβαίνουν να φιλτράρουν σωστά, πηγαίνοντας σε κοπέλες που δε θέλουν εξαρχής. Αυτό μπορείς να το εξηγήσεις… Στο cold approach δεν πάμε σε όποια μας αρέσει αδιαφορώντας το αν έχουμε πάρει σημάδια ενδιαφέροντος?
Ας το εξηγήσω με ένα παράδειγμα, για να το καταλάβεις καλύτερα.
Λες σε μια κοπέλα (σε street game) “συγγνώμη για την ενόχληση, αλλά ήθελα να σου πω ότι έχεις πολύ όμορφο χαμόγελο”. Αυτό είναι το ίδιο πρώτο βήμα, η ίδια ρουτίνα που λες, ανεξάρτητα ποια έχεις απέναντί σου. Αυτό δεν αλλάζει ποτέ, πλησιάζεις όποια σου αρέσει, χωρίς να ξέρεις εκ των προτέρων αν θα ανταποκριθεί.
Η διαφορά ανάμεσα σε έναν αρχάριο και έναν έμπειρο player είναι το τι κάνεις αμέσως μετά το opener, μέσα στα πρώτα 3-5 δευτερόλεπτα της αντίδρασής της. Αν χαμογελάσει, σταματήσει, κρατήσει eye contact, τότε συνεχίζεις κανονικά, ίσως και πιο τολμηρά. Αν όμως συνεχίσει να περπατάει χωρίς να γυρίσει καθόλου, ή απαντήσει μονολεκτικά κρατώντας απόσταση με το σώμα της, αυτά είναι μιας μορφής IOD, και εκεί ο έμπειρος player προσαρμόζεται, ίσως κάνει ένα γρήγορο, ελαφρύ exit χωρίς άγχος, αντί να συνεχίσει με την ίδια ένταση επιμένοντας σε κάτι που έχει πάρει negative τροπή.
Ο αρχάριος συνήθως κάνει ένα από τα δύο λάθη. Είτε βλέπει την παραμικρή δυσκολία και τα παρατάει αμέσως, νομίζοντας ότι κάθε αρχική επιφυλακτικότητα σημαίνει άμεση απόρριψη, χάνοντας έτσι περιπτώσεις που θα άνοιγαν με λίγη υπομονή — είτε κάνει το αντίθετο, συνεχίζει να μιλάει με την ίδια ένταση (επιμονή) σε κάτι που είναι ξεκάθαρα κλειστό, νομίζοντας ότι η επιμονή αυτή είναι πάντα η σωστή αντίδραση, ενώ στην πραγματικότητα έχει ήδη τελειώσει πριν την ώρα του!
Με λίγα λόγια, δεν είναι η επιλογή του ποια θα πλησιάσεις, είναι η ικανότητα να διαβάσεις σωστά τι σου δείχνει η καθεμία μέσα στην ίδια την αλληλεπίδρασή σας, και να αντιδράσεις ανάλογα, αντί να τρέχεις το ίδιο ακριβώς playbook σε κάθε περίπτωση χωρίς προσαρμογή.